Η τεχνητή νοημοσύνη και οι ψηφιακές τεχνολογίες αλλάζουν ριζικά το τοπίο της εκπαίδευσης, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιά (ΠΑΠΕΙ) στο Τμήμα Ψηφιακών Συστημάτων και ειδικό στις τεχνολογίες μάθησης, Δημήτρη Σάμψων. Μιλώντας στην εκπομπή «Ναι, μεν Αλλά» με τους Ευαγγελία Μπαλτατζή και Δημήτρη Τάκη, ο κ. Σάμψων ανέφερε ότι η νέα εποχή που διαμορφώνεται από την τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί μια μεμονωμένη αλλαγή, αλλά συνέχεια της ευρείας εξοικείωσης των πολιτών με το διαδίκτυο και τα ψηφιακά εργαλεία.
«Η τεχνητή νοημοσύνη δίνει μια διαφορετική διάσταση στην αξιοποίηση των ψηφιακών εργαλείων στην καθημερινή ζωή, στην εργασία και στην εκπαίδευση», σημείωσε χαρακτηριστικά. Και διευκρίνισε «Πριν από την τεχνητή νοημοσύνη προφανώς, υπήρξε μεγάλη έκθεση των παιδιών και των πολιτών εν γένει στη χρήση του διαδικτύου και των εργαλείων γύρω από το διαδίκτυο. Συνεπώς, έρχεται τώρα η τεχνητή νοημοσύνη στην πραγματικότητα να δώσει μία διαφορετική διάσταση στο θέμα της αξιοποίησης των ψηφιακών εργαλείων στην καθημερινή ζωή, στον επαγγελματικό βίο, στην εκπαίδευση, παντού. Τώρα, αν η ερώτηση είναι αυστηρά για τη τεχνητή νοημοσύνη και πώς έχει επηρεάσει ή επηρεάζει σήμερα το εκπαιδευτικό σύστημα, το επηρεάζει διαφορετικά στο σχολείο και διαφορετικά στο πανεπιστήμιο (…). Και η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να πω ότι έβγαλε πρόσφατα ένα πολύ ενδιαφέρον και ολοκληρωμένο πλαίσιο σχετικά με τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στη σχολική εκπαίδευση και είναι από τις πρώτες εθνικές κυβερνήσεις στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή που έχει τέτοια πλαίσια και αξίζει να το δει κανείς».
Ο νέος ρόλος του εκπαιδευτικού
Ερωτηθείς έπειτα για το ρόλο του δασκάλου ή του καθηγητή στη σχολική κοινότητα επισήμανε πως ο ρόλος ενός καλού δασκάλου ή εκπαιδευτικού είναι να είναι αυτός ο οποίος ουσιαστικά οργανώνει και υποβοηθά τη μάθηση του κάθε μαθητή του και μάλιστα του κάθε μαθητή ξεχωριστά μέσα σε μια ομάδα. Παράλληλα, τόνισε πως είναι πολύ παραδοσιακή η αντίληψη ότι είναι ο μεταδότης ας το πούμε της γνώσης, μιας γνώσης δηλαδή που υπάρχει κάπου και που αυτός μεταφέρει, που αποτελεί ουσιαστικά μια αντίληψη παρωχημένη. Ο ρόλος του εκπαιδευτικού πλέον αλλάζει ριζικά: Από μεταδότης γνώσης δηλαδή, σε «ενορχηστρωτή της μαθησιακής διαδικασίας».
Ενώ για την τεχνητή νοημοσύνη τόνισε «Μπορεί να δημιουργήσει εξατομικευμένα μονοπάτια μάθησης αλλά και εξατομικευμένη καθοδήγηση και ανατροφοδότηση στο τι κάνει λάθος όταν λύνει. Δηλαδή, για παράδειγμα όταν ένα παιδί λύνει μία άσκηση μόνο του στο σπίτι, το βασικό πρόβλημα που έχει είναι ότι δεν έχει κάποιον να τον καθοδηγήσει τη στιγμή που δυσκολεύεται».
Συμβουλές προς τους νέους
«Θα πρέπει τα παιδιά να καταλάβουν ότι πρέπει να έχουν μεγαλύτερη ευθύνη της δικής τους μάθησης, να είναι φιλόδοξα, να έχουν περιέργεια, δημιουργικότητα, φαντασία. Να μην περιμένουν μόνο να μείνουν σε αυτό που θα τους διδάξουν για παράδειγμα, αλλά οι ίδιοι ουσιαστικά να αναζητούν νέες γνώσεις, νέες εμπειρίες» υπογράμμισε ο κ. Σάμψων σε ερώτηση που αφορά τι είδους συμβουλή θα έδινε σε ένα 18χρονο μαθητή που θα ξεκινήσει της σπουδές του.
«Το βασικό πρόβλημα από κει ξεκινάει, τη βασική εκπαίδευση. Δηλαδή θα έπρεπε, ας πούμε, κατά τη γνώμη μου, όλες οι βαθμίδες της εκπαίδευσης να μοιάζουν περισσότερο με το νηπιαγωγείο. Πηγαίνετε, ας πούμε σε ένα νηπιαγωγείο να δείτε τα παιδιά πόσο δημιουργικά είναι με πόση χαρά πηγαίνουν να παίξουν με τα υπόλοιπα παιδιά, να φτιάξουν πράγματα με τα χέρια τους κτλ», κατέληξε στο τέλος.
www.ertnews.gr
