ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΕΤΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΒΕΛΟΥΔΑΣ (δισέγγονος του Παντελή Καρασεβδά) πολιτισμολόγος, ειδικός παιδαγωγός, επιχειρηματίας, δημοσιογράφος, λογοτέχνης. Εγγονός του Γιάννου Καρασεβδά, αγωνιστή της εξόδου του Μεσολογγιόυ και της Καλλιόπης Γρίβα-Μπούα ,γιός του Αναγνώστη και της Πηνελόπης Καρασεβδά κόρης του Νίκου Λαϊνά απο τον Πρόδρομο Ξηρομέρου ο Παντελής Καρασεβδάς γεννήθηκε στον Αστακό το 1876. Μετά τα εγκύκλια γράμματα στο σχολείο του Αστακού και τα γυμνασιακά στην Πάτρα σπούδασε νομικά και πολιτικές επιστήμες στο πανεπιστήμιο Αθηνών και στο Παρίσι. Ως φοιτητής ο Καρασεβδάς μετέσχε στην επανάσταση της Κρήτης ως μέλος της Πανεπιστημιακής φάλαγγας που ίδρυσε, εξόπλισε και έστειλε η υπο τον καθηγητη Ν Καζαζη εταιρεία ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ και ως φοιτητής πάντα μέλος του Πανελληνίου Γυμναστικού συλλόγου μετέσχε ο Καρασεβδάς στους πρώτους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 όπου τιμήθηκε με χρυσό μετάλλιο ως πρώτος ολυμπιονίκης στην σκοποβολή με Γκρά από 200 μέτρα. Οι δύσκολες καταστάσεις που ζούσε η πατρίδα μας εκείνα τα χρόνια τον έφεραν στην σχολή εφέδρων αξιωματικών Κερκύρας από όπου εξήλθε με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού. Μετέσχε σε όλους τους αγώνες προαγόμενος συνεχώς μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχου επ’ανδραγαθεία. Με ειδικό νόμο προήχθη σε υποστράτηγο δια τις εξαιρετικές προς το έθνος υπηρεσίες του.Τιμήθηκε με πολλά χρυσά μετάλλια ανδρείας στα πεδία των μαχών,Τελευταίος με τον στρατηγό Πλαστήρα φεύγει από την Σμυρνη αφού είχε φθάσει στα βάθη της Μικράς Ασίας με το 5ο Ευζωνικό σύνταγμα της μεραρχίας Μανέττα σαν θρύλος και παρά την θλίψη της αδικαιολόγητης ήττας τάσσεται κατά της εκτέλεσης των έξη. Με τον συνταγματάρχη Σμολένσκυ στο Βελεστίνο ,με τον Θεμιστοκλή Σοφούλη στην επανάσταση της Σάμου. Με την 3η στρατιά του Σαρράιγ στο Γαλλικό εκστρατευτικό σώμα του Ανατολικού Μετώπου .Υπηρέτησε τον Γαλλικό στρατό .Ήρωας του Βερντέν ,συμπολεμιστής του Ντε Γκώλ τιμήθηκε με πέντε ανώτατα Γαλλικά παράσημα και του εδόθη τιμητική σύνταξη. Η πρώτη εμφάνισή του στην πολιτική αρχίζει με την ίδρυση του κόμματος των φιλελευθέρων που έκαναν με τον στενό του φίλο Τριαντάφυλλο Παπαδάμ. Εκλέγεται βουλευτής στις εκλογές του Νοεμβρίου με αρχηγό του κόμματος των φιλελευθέρων τον Αυγουστο του 1910 του Ελευθέριου Βενιζέλου. Πολέμησε με πείσμα τον θεσμό της Βασιλείας υπέρμαχος της δημοκρατίας με μνημειώδης λόγους στην Βουλή. Παράλληλα με την έντονη παρουσία του στην πολιτική ζωή η προσφορά του στον αθλητισμό ήταν εξίσου σημαντική. Διετέλεσε πρόεδρος του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου το 1925 μεχρι το 1935, πρόεδρος του Παναθηναϊκού Αθλητικού Ομίλου απο το 1924 μέχρι το 1931, μέλος της Ελληνικής επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων και του πρώτου διοικητικού συμβουλίου του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων. Έπίμονα επιδιώκει από τις τότε κυβερνήσεις ουσιώδης έργα. Η σύνδεση της Αμφιλοχιας και του Μεσολογγίου με την Καρδίτσα μέσω Σαγιάδας ΄ωστε να επικοινωνεί η Δυτική με την Ανατολική χώρα και η αποξήρανση του έλους του Λεσινίου ύπήρξαν κορυφαίοι στόχοι των προσπαθειών του.Σήμερα εκατοντάδες οικογένειες φτωχών γεωργών είναι ιδιοκτήτες γής ,εύποροι πλέον χαρις το μεγάλο όραμά του που ευτύχησε να το δεί υλοποιημένο. Πέθανε το 1946 και αναπαύεται στο νεκροταφείο του Αστακού. 
