Την Τετάρτη 8 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε στην Παλιά Λαχαναγορά εκδήλωση-συζήτηση για τους καπνεργατικούς αγώνες στο Αγρίνιο την περίοδο 1926–1929 από την «Πρωτοβουλία για την εξέγερση της τοπικής μνήμης», με εισηγητή τον Γιάννη Καρύτσα, ελευθεριακό ιστορικό, από τις εκδόσεις Άρδην & Ελευθεριακή Κίνηση. Η σχετική ενημέρωση που δόθηκε στη δημοσιότητα αναφέρει: «Στον χώρο της εκδήλωσης υπήρχε ταμπλό με φωτογραφικό υλικό και πάγκος με έντυπα και βιβλία για την οικονομική ενίσχυση πολιτικών κρατουμένων, φυλακισμένων αγωνιστών και αυτοοργανωμένων εκδοτικών εγχειρημάτων. 
Η εκδήλωση ξεκίνησε με σύντομη τοποθέτηση της «Πρωτοβουλίας για την εξέγερση της τοπικής μνήμης» και της συνέλευσης του ελεύθερου κοινωνικού χώρου της κατάληψης Apertus. Στην τοποθέτηση αυτή έγινε αναφορά στην ιστορική μνήμη ως πεδίο κοινωνικής και ταξικής σύγκρουσης, στους αγώνες των καπνεργατών την το 1926, τη βίαιη καταστολή και τη διαχρονική σημασία της αυτοοργάνωσης και της συλλογικής αντίστασης. Παράλληλα, επιχειρήθηκε η σύνδεση των αγώνων με τις σύγχρονες μορφές εκμετάλλευσης (μετανάστες, ντόπιο υποτιμημένο προλεταριάτο) και τις σημερινές κοινωνικές αντιστάσεις, προβάλλοντας τη μνήμη ως εργαλείο χειραφέτησης. Στη συνέχεια ακολούθησε η εισήγηση του Γιάννη Καρύτσα. Στην εισήγηση έγινε μια λεπτομερής και ενδελεχής ανασκόπηση των καπνεργατικών αγώνων της περιόδου ‘26-‘29, των κοινωνικών και πολιτικών υποκειμένων αυτών των αγώνων, αλλά και του ιστορικού πλαισίου και της κοινωνικής συγκυρίας πριν από τη δημιουργία τους. Επίσης, με ντοκουμέντα παρουσιάστηκε η σχέση που είχαν διάφορα κοινωνικά κομμάτια με τους αγώνες αυτούς, αλλά και η στάση επίσημων φορέων και κομμάτων της εποχής. Ανέδειξε τους αγώνες των καπνεργατών στο Αγρίνιο ως έκφραση της ταξικής σύγκρουσης ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο. Μέσα από την ιστορική αναδρομή παρουσιάστηκε η συγκρότηση της ταξικής συνείδησης, προσεγγίζοντας τους αγώνες των καπνεργατών του Αγρινίου όχι ως ένα απλό ιστορικό επεισόδιο του εργατικού κινήματος, αλλά ως στιγμή αυτοθέσμισης του κοινωνικού ανταγωνισμού και συγκρότησης ενός συλλογικού πολιτικού υποκειμένου. Με τη ταξική πάλη να μην αποτελεί αποκλειστικά αντανάκλαση της οικονομίας, αλλά πεδίο παραγωγής συλλογικοποίησης και νέων κοινωνικών σχέσεων αλληλεγγύης και αγώνα. 
Υπογραμμίστηκε πως η χειραφέτηση των εργαζομένων δεν μπορεί να ανατεθεί σε κόμματα, πρωτοπορίες ή κρατικούς μηχανισμούς, αλλά οικοδομείται μέσα από την αυτοοργάνωση, την άμεση δράση και τη συλλογικοποίηση των ίδιων των ανθρώπων. Η εισήγηση διήρκεσε παραπάνω από μία ώρα, κρατώντας αμείωτο το ενδιαφέρον των παρευρισκομένων, ενώ στη συνέχεια ακολούθησαν ερωτήσεις και τοποθετήσεις. Στην εκδήλωση υπήρξε συμμετοχή και ανταπόκριση από ανθρώπους όλων των ηλικιών, της τοπικής κοινωνίας και όχι μόνο. Η εκδήλωση αυτή αποτέλεσε μια ακόμα προσπάθεια αναζωπύρωσης της ζώσας μνήμης, με την προοπτική να συνδεθεί αυτό το κομμάτι της μνήμης με τους σημερινούς κοινωνικούς – ταξικούς αγώνες, για μια επαναστατική, ελευθεριακή έξοδο από την κυριαρχία κράτους και καπιταλισμού». 
