Η νίκη του Αντρέα Κίμι Αντονέλι στο Grand Prix του Μονακό καταγράφηκε στα χαρτιά ως ακόμη μία επιτυχία της Mercedes απέναντι στη Ferrari. Όμως τα δεδομένα του αγώνα αποκαλύπτουν ότι η πραγματική εικόνα ήταν πολύ πιο μονόπλευρη απ’ όσο δείχνει η τελική κατάταξη. Αν δεν είχαν μεσολαβήσει το αυτοκίνητο ασφαλείας και η κόκκινη σημαία των τελευταίων γύρων, ο Ιταλός πιθανότατα θα είχε φτάσει σε μία από τις πιο άνετες νίκες της φετινής σεζόν.
Ο Αντονέλι έθεσε τις βάσεις της νίκης του από τα πρώτα κιόλας μέτρα του αγώνα. Με τον Μαξ Φερστάπεν να χάνει ουσιαστικά τον αγώνα στην εκκίνηση λόγω του προβλήματος που οδήγησε λίγους γύρους αργότερα στην εγκατάλειψή του, ο οδηγός της Mercedes βρέθηκε μόνος του στην κορυφή.
Μέχρι τον τέταρτο γύρο είχε ήδη χτίσει διαφορά τεσσάρων δευτερολέπτων από τον Λιούις Χάμιλτον, ενώ η ψαλίδα συνέχισε να ανοίγει σταθερά κατά τη διάρκεια του πρώτου stint.
Το pit stop που ουσιαστικά τελείωσε τον αγώνα
Το πιο χαρακτηριστικό στοιχείο της κυριαρχίας του Αντονέλι ήρθε στον 37ο γύρο. Ο Ιταλός μπήκε για το μοναδικό του pit stop ως πρωτοπόρος και επέστρεψε στην πίστα διατηρώντας άνετα την πρώτη θέση. Το σημαντικότερο όμως ήταν η διαφορά: περίπου 17 δευτερόλεπτα από τον δεύτερο Χάμιλτον.
Σε μια πίστα όπως το Μονακό, όπου η θέση στην πίστα είναι σχεδόν τα πάντα, το συγκεκριμένο προβάδισμα ισοδυναμούσε ουσιαστικά με πλήρη έλεγχο του αγώνα. Η Ferrari δεν βρισκόταν σε απόσταση επίθεσης και η Mercedes μπορούσε να διαχειριστεί τον ρυθμό της χωρίς να πιέζεται στρατηγικά.
Ο Χάμιλτον δεν πλησίαζε
Παρότι το τελικό αποτέλεσμα δημιουργεί την εντύπωση μιας σχετικά κλειστής μάχης, η πραγματικότητα ήταν διαφορετική.
Ο Χάμιλτον παρέμενε σταθερά δεύτερος, όμως σε κανένα σημείο του αγώνα δεν κατάφερε να βρεθεί σε πραγματική απόσταση επίθεσης. Αντίθετα, μετά το pit stop του Αντονέλι η διαφορά παρέμενε σταθερά σε διψήφια επίπεδα, στοιχείο που δείχνει πόσο άνετα η Mercedes διαχειριζόταν τον ρυθμό της.
Το γεγονός ότι ο Αντονέλι σημείωσε και τον ταχύτερο γύρο του αγώνα αποτελεί ακόμη μία ένδειξη ότι η W17 διέθετε το ταχύτερο πακέτο στο Πριγκιπάτο.
Οι εξουδετερώσεις έσβησαν το προβάδισμα
Η εικόνα άλλαξε μόνο όταν εμφανίστηκε το αυτοκίνητο ασφαλείας στον 60ό γύρο. Η διαφορά που είχε χτίσει η Mercedes εξαφανίστηκε αμέσως και λίγους γύρους αργότερα η κόκκινη σημαία μηδένισε πλήρως τον αγώνα.
Ξαφνικά, ο Χάμιλτον απέκτησε μια δεύτερη ευκαιρία που δεν υπήρχε μέχρι εκείνο το σημείο. Η στατική επανεκκίνηση έφερε τη Ferrari ακριβώς πίσω από τη Mercedes και μετέτρεψε τους τελευταίους γύρους σε μια νέα αναμέτρηση.
Ακόμη και τότε όμως, ο Αντονέλι δεν έκανε το παραμικρό λάθος. Διατήρησε την πρωτοπορία στην πρώτη στροφή, έλεγξε αμέσως τον ρυθμό και δεν επέτρεψε ποτέ στον Χάμιλτον να βρεθεί σε θέση επίθεσης.
Τα αποτελέσματα δεν λένε πάντα όλη την αλήθεια
Η τελική εικόνα του αγώνα δείχνει έναν Χάμιλτον να τερματίζει σχετικά κοντά στον νικητή και μια Ferrari που έμοιαζε να παραμένει στη μάχη μέχρι το τέλος. Τα δεδομένα του αγώνα όμως λένε κάτι διαφορετικό.
Πριν από τις εξουδετερώσεις των τελευταίων γύρων, ο Αντονέλι είχε τον πλήρη έλεγχο του Grand Prix, διατηρούσε σημαντικό προβάδισμα και διέθετε τον καλύτερο συνολικό ρυθμό ανάμεσα στους πρωτοπόρους. Η κόκκινη σημαία δεν του στέρησε τη νίκη, αλλά έκρυψε το πραγματικό μέγεθος της κυριαρχίας του.
Η κόκκινη σημαία έφερε τον Χάμιλτον ξανά στη μάχη. Δεν μπόρεσε όμως να αλλάξει αυτό που είχε ήδη δείξει ο αγώνας για περισσότερους από 60 γύρους: ότι στο Μονακό η Mercedes και ο Αντονέλι βρίσκονταν σε δική τους κατηγορία.
Το άρθρο Η κόκκινη σημαία έκρυψε τη μεγαλύτερη ιστορία του Μονακό εμφανίστηκε πρώτα στο GRAND • PRIX.
