Η Μορίν Μαλβέινι, καθηγήτρια Λογοτεχνίας και Αγγλικών στο Λύκειο Washburn στη Μινεάπολη, αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα «χαμηλής τεχνολογίας» (low tech), προβληματισμένη από την αύξηση της λογοκλοπής, τη διάσπαση προσοχής των μαθητών της και τη διαρκή υποχώρηση των επιπέδων αλφαβητισμού.
Με τη θερμή υποστήριξη των γονέων, η καθηγήτρια απαγόρευσε τη χρήση κινητών τηλεφώνων και φορητών υπολογιστών στην τάξη, απαιτώντας από τους μαθητές της να χρησιμοποιούν μολύβι και χαρτί για όλες τις εργασίες τους. Η αλλαγή ήταν άμεση και σημαντική, και παρά την αρχική αντίσταση, οι μαθητές σταδιακά υιοθέτησαν τις πιο «αναλογικές» μεθόδους εργασίας.
Τον Σεπτέμβριο, πριν ξεκινήσει το πείραμα, μόλις το 46% των μαθητών της Μαλβέινι δήλωνε ότι αισθανόταν σίγουρο για τις αναγνωστικές του ικανότητες. Μέχρι τον Φεβρουάριο, το ποσοστό αυτό εκτοξεύθηκε στο 95%.
«Έχουμε πολλά προβλήματα στην εκπαίδευση και νομίζω ότι αυτό που μας έδειξαν τα παιδιά είναι πως υπάρχει λύση και αυτή είναι να επιστρέψουμε σε χαμηλή τεχνολογία. Να επιστρέψουμε στους παλιούς τρόπους εργασίας», δήλωσε η Μαλβέινι στο τοπικό τηλεοπτικό δίκτυο KARE 11.
Η Μαλβέινι επέτρεψε στους μαθητές να προσαρμοστούν σταδιακά στο τεχνολογικά «αποστειρωμένο» περιβάλλον. Αρχικά ξεκίνησαν με μόλις δέκα λεπτά σιωπηλής ανάγνωσης και γραφής. Παρόλα αυτά, η πρώτη ημέρα ήταν «δύσκολη», όπως ανέφερε σε άρθρο της στη Minnesota Star Tribune, καθώς οι περισσότεροι μαθητές σταματούσαν αφού είχαν γράψει μόλις μισή σελίδα.
«Τους είπα ότι είναι σαν να σηκώνουν βάρη. Δεν ξεκινάς από τα 80 κιλά», ανέφερε η καθηγήτρια.
Εντυπωσιακά αποτελέσματα
Μέχρι τον Φεβρουάριο, οι περισσότεροι μαθητές μπορούσαν να γράφουν τουλάχιστον δύο σελίδες, ενώ κάποιοι έφταναν τις πέντε ή και τις έξι. Το 79% των μαθητών ανέφερε ότι μπορούσε να οργανώνει και να αποτυπώνει τις σκέψεις του πιο εύκολα στο χαρτί απ’ ό,τι σε μια οθόνη.
«Ήταν πραγματικά διασκεδαστικό», δήλωσε η μαθήτρια Ρου Φάλμπο στο KARE 11. «Μου άρεσε που δεν χρησιμοποιούσαμε τεχνολογία και νομίζω ότι όλοι ήρθαμε λίγο πιο κοντά».
Ο Χαλίλ Ομάρ, επίσης μαθητής της Μαλβέινι ανέφερε ότι μετά το πείραμα προτιμούσε να γράφει στο χαρτί παρά στην οθόνη.
«Στο Chromebook μπορεί να μπω στον πειρασμό να ψάξω κάτι ή να βρω έναν ορισμό. Στο χαρτί όμως νιώθω ότι χρησιμοποιώ τη γραφή για μένα», είπε.
«Όταν γράφουμε στο χαρτί, δεν υπάρχει ο πειρασμός της τεχνητής νοημοσύνης», ανέφερε άλλος μαθητής. «Πρέπει να αναγκάσω τον εαυτό μου να σκεφτεί και να βρω ιδέες. Και το κάνω».
Το πείραμα δίνει μια διαφορετική εικόνα σε μια εποχή κατά την οποία πολλοί εκπαιδευτικοί προβληματίζονται για τη φθίνουσα αναγνωστική ικανότητα των μαθητών και την αυξανόμενη χρήση εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης για αντιγραφή. Πολλοί αποδίδουν το πρόβλημα αυτό στην τεχνολογία, καθώς υπάρχουν έρευνες που δείχνουν πιθανές αρνητικές επιδράσεις στη γνωστική λειτουργία.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός ότι η καθηγήτρια απαγόρεψε και τους φορητούς υπολογιστές, οι οποίοι συχνά εξαιρούνται από τέτοιες συζητήσεις, παρότι παρέχουν πρόσβαση σε παιχνίδια, αγορές και εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης. Οι φορητοί υπολογιστές θεωρούνταν επί μακρόν αναπόσπαστο στοιχείο της σύγχρονης εκπαίδευσης, όμως αρκετοί ειδικοί επανεξετάζουν πλέον τον ρόλο τους.
Είναι επίσης ενθαρρυντικό το πόσο γρήγορα η Μαλβέινι κατάφερε να επιτύχει τα αποτελέσματά της, γεγονός που εγείρει ερωτήματα για το κατά πόσο οι αρνητικές επιπτώσεις της τεχνολογίας είναι αναστρέψιμες.
«Τα παιδιά δεν έχουν αλλάξει», έγραψε η εκπαιδευτικός. «Η εκπαίδευση έχει αλλάξει, και πρέπει να επιστρέψουμε σε αυτό που λειτουργεί».
Πηγή: Futurism
www.ertnews.gr
